İyileşmek - 2

**Bazen iyileşmek, yeni biri olmak değildir.

Kendine geri dönmektir.**

Bazı yaralar

kanamaz.

Yalnızca içeride

uzun süre sessiz kalır.

Ve insan

çoğu zaman acısını

kişiliği sanır.

Kırılmış yerlerini

kendisi.

Oysa…

Sen yaran değilsin.

Sen,

senden eksilen şey de değilsin.

Belki sadece

çok uzun zamandır

kendinden uzaktasın.

Ve belki bu yüzden

bu kadar yorgunsun.

Çünkü hep toparlamaya çalıştın.

Hep güçlü kalmaya.

Hep biraz daha dayanmaya.

Biraz daha susmaya.

Biraz daha taşımaya.

Ama bazı yükler

taşınmak için değildir.

Bırakılmak içindir.

…

Belki şifa

tamir olmak değildir.

Çünkü belki sen

hiç bozulmadın.

Belki yalnızca

incindin.

Ve incinmek

eksik olmak değildir.

İnsan olmaktır.

…

Belki iyileşmek,

kendini değiştirmek değil,

kendine dönmektir.

O eski, sessiz özü

yeniden hatırlamak.

Korkuların altındaki seni.

Savunmaların gerisindeki seni.

Yaralanmadan önceki seni değil—

yaralarınla birlikte

hala bütün olan seni.

…

Çünkü bazen dönüşüm

bir şey eklemekle olmaz.

Bir ağırlığı bırakınca olur.

Bir savaşı bırakınca.

Kendine karşı tuttuğun sertliği

bırakınca.

Ve bir gün

içinden çok sessiz bir yer der ki:

Ben bozuk değildim.

Sadece yoruldum.

Sadece uzak düştüm.

Ve şimdi

eve dönüyorum.

Kendime.

-E.G.